ตอบ: ความเหมือนที่แตกต่าง
โดย อาทร ยงรัตนกิจ - Wednesday, 18 January 2006, 11:20AM
  มาระบายเหมือนกันครับ วันก่อนจูงขุนทองออกไปเดินเล่นตามปกติ มีเด็กสองคนเล่นกันอยู่ พอเห็นขุนทองก็วิ่งเข้ามาแหย่ แล้วก็วิ่งล่อ ขุนทองเห่าใส่สองสามครั้ง ผู้ใหญ่ในบ้านเด็กก็ยื่นหน้าออกมา แล้วบอกว่าถ้าหมากัดล่ะก็..ตายแน่ ผมก็ยิ้มให้ไปที ไม่ได้พูดว่าอะไร..เพราะพูดไปคงฟังไม่ออก ต้องให้ขุนทองเห่าแปลให้ ลำบากหมาอีก..แต่ในใจก็คิดว่า ถ้าเด็กไม่วิ่งมาให้หมากัดเอง หมามันก็คงทำอะไรไม่ได้หรอก เพราะเดี๋ยวนี้เวลาออกนอกบ้านมันไม่เคยอยู่นอกสายจูงเลยตั้งแต่กลับมาอยู่บ้าน เมื่อก่อนยังพอมีปล่อยๆให้วิ่งอิสระบ้าง สงสารมันอยู่เหมือนกัน บางคนเห็นขุนทองเดินอยู่ ก็หลบเข้าข้างทางไปเลย รอจนขุนทองกับคนจูงเดินผ่านไปก่อน ถึงจะออกมาเดินต่อ เห็นแล้วก็ให้เวทนายิ่งนัก..เฮ้ออออ
ตอบ: ความเหมือนที่แตกต่าง
โดย น้อยหน่า ('.' ) - Wednesday, 18 January 2006, 11:44AM
  ก็นั่นสิเนอะ คนที่ไม่ได้เลี้ยงบางแก้วก็กลัวกันเป็นส่วนใหญ่ ในหมู่บ้านซอยอื่นเค้าก็เลี้ยงบางแก้วนะ มีตั้งใจให้หลุด หรือบังเอิญหลุดก็หลายบ้าน เราเจอก็ทักทายหมาทุกที ไม่เคยเห็นเค้าทำอะไรใครเลย หมาบางตัวคจ้าของยังฝ่อๆเลยว่าหมาเค้าจะทำอะไรเรารึป่าว หมามันรู้แหละว่าคนดีไม่ดีกับมัน เค้ากลับกระดิกหางเข้ามาดม

คนทักต้องไม่กลัวหมา ถ้ากลัวก็อย่าไปยุ่งก็สิ้นเรื่อง หมาอ่ะไม่ได้บ้าหรอกที่เห็นอะไรแล้ววิ่งเข้ากัด ถ้าคนไม่ล่อ(เป้า) หรือไปยั่วให้หมามันกัด .. แต่บางครั้งก็คิดไปนะ ว่า คนบางคนก็สมควรให้หมามันกัดทั้งเด็กและผู้ใหญ่นั่นแหละ เสียแรงเกิดมาเป็น(ชาติ)คน ไปด่าไปว่าไปล้อเลียนมัน ไม่เกิดมาหมาบ้างให้มันรู้ไป

หมาบางตัวที่ใคร ๆ กลัว มองว่าไม่ดี นิสัยยังดีกว่าคนบางคนเสียอีก

ถ้าคนที่มองว่าหมาบางแก้วสวยงาม ใช่มันสวยงามจริงๆ เราเห็นบ่อย ๆ เวลาที่เค้าเดินวิ่งเล่นแบบไม่มีสายจูงแต่เจ้าของอยู่ใกล้ ๆ เค้าสง่ามาก มันเท่ห์อย่างบอกใคร เห็นหมาของคนอื่นก็อดคิดถึงหมาตัวเองไม่ได้ เมื่อออกจากบ้านมันคงไม่มีโอกาสอยู่นอกสายจูง
ตอบ: ความเหมือนที่แตกต่าง
โดย นิทัสมัย รัญเสวะ - Wednesday, 18 January 2006, 01:39PM
 

บ้านอื่นๆที่อยู่ในซอยบ้านน้องเบิร์นก็ชอบปล่อยหมาออกมาอึมาฉี่นอกบ้านคะ ทำให้ซอยสกปรกไปหมดเลย บางตัวก็มาอึหน้าบ้านน้องเบิร์น เวลาเอารถเข้า-ออกบางทีก็หลบไม่พ้น เจ้าของหมาพวกนี้เห็นแก่ตัวมากเลย เค้าไม่สนใจหรอกว่าหมาเค้าจะไปทำเลอะที่ไหน ขออย่าให้เป็นในบ้านเค้าเป็นพอ เห็นแล้วโมโห น้องเบิร์นไม่เคยออกไปอึหรือไปฉี่หน้าบ้านใครเลย ... ทำไมคนพวกนี้ช่างไม่มีจิตสำนึกซะเลย

ตอบ: ความเหมือนที่แตกต่าง
โดย ยศชัย ชัยพรหมมา - Wednesday, 18 January 2006, 02:14PM
 

ขอร่วมวงระบายด้วยคนนะครับ แต่ของผมจะเป็นเรื่องน่ายินดีหรืออึดอัดหรือเปล่าแถวบ้านผมไม่ค่อยมีคนไม่ชอบหมาหรอกครับมีบ้านอยู่หลายหลังแต่ไม่มีรั้วเลยสามารถเดินไปทั่วๆได้ตามใจ  ปัญหามันอยู่ที่ตอนกลางวันบ้านผมไม่ค่อยมีคนอยู่แม่ก็ไปๆมาๆ แล้วผมเลี้ยงแบบปล่อย พอไม่มีใครอยู่เพื่อนบ้านเจ้ากรรมสิครับล่อหมาเราไปอยู่ที่บ้านเลยครับผมขอเรียกพฤติกรรมนี้ว่า  “เสียมารยาทอย่างแรง” แบบว่าล่อทุกกลเม็ด ทั้งหาของกินให้ ของเล่นให้ ยังไม่พอหาที่นอนให้เสร็จ แบบครบวงจรไม่ต้องกลับบ้านเลยครับ ก็อย่างว่าหมาเด็กใครๆก็ชอบ ไอ่เรากลับบ้านมาตอนเย็น อ่าว! หมาตูมีไหน อ๋อมีข้างบ้านนี้เองไปตามกลับมา ยังมาว่าหมาอยู่กับเราอดเลยต้องไปหากินบ้านเขา  พอจะอุ้มกลับก็บอกว่า ให้มันนอนตรงนั้นแหละมันชอบนอนตรงนั้น ตอนแรกก็เฉยๆ เห็นเป็นผู้ใหญ่กว่าก็เกรงใจ แต่พอนานเข้าหมาติดสิครับไม่ยอมกลับบ้านเลยเราก็เลยใช้ไม้แข็ง จับใส่กรงแล้วปล่อยเป็นเวลา เหตุเกิดเลยครับวันแรกที่ขังกรง ตอนเย็นกำลังเล่นกับหมาอยู่ (หมาอยู่ในกรง)เดินมานึกว่าจะมาเล่นก็เฉยๆ ที่ไหนได้เปิดกรงแล้วเรียกหมาเราไปต่อหน้าต่อตา พูดไม่ออกเลยครับ (เขาไม่รู้หรือไงว่านี่หมาเรา) เสียอารมณ์มากๆ ก็เลยบอกให้เขาเอาไปเลี้ยงเลยแล้วกัน นึกว่าจะเอาที่ไหนได้ดันไม่เอา สงสัยกลัวหมาโต หลังจากวันนั้นพฤติกรรมของเพื่อนบ้านก็ เพลาๆลง ท่านที่มีความตั้งใจที่จะเลี้ยงหมาท่านคงอยากให้หมาของท่าน อยู่กับท่าน เห็นท่านเป็นนาย  รักท่าน เห็นบ้านท่านเหมือนบ้านของตัวเอง ผมไม่จำกัดอิสระภาพหมาผมจึงเลี้ยงปล่อย คนเราจะไปที่ไหน ไปทำอะไร ไปนานแค่ไหน ท้ายแล้วก็ต้องกลับบ้าน หากกลับไม่ได้ก็ยังคงคิดถึงบ้าน หมาก็คงเช่นกันหากมันรู้ว่านี้บ้านของมัน ผมไม่โทษหมานะอาจเป็นเพราะผมที่มีเวลาให้ไม่พอแต่ผมก็ดูแลอย่างดี ไม่ให้ต้องอดอย่างที่เขาว่า แต่ที่ผมตำหนิมากๆคือคนที่ล่อหมา ที่เขาไม่มีมารยาท ที่เข้ามาแทรกในช่วงเวลาที่ไม่สามารถเติมเต็ม ไม่จำกัดอยู่ตรงจุดที่เขาควรยืน คนเราถูกเอาใจมากๆยังเสียคน แล้วหมามีเหรอที่จะไม่ไขว้เขว ที่เล่ามาไม่ใช่หมาบางแก้วนะครับแต่เป็นหมาตัวแรกที่ผมเลี้ยง ตอนนี้ผมหาบางแก้วมาเลี้ยงตัวหนึ่ง ก็เลยเลี้ยงกรงเป็นหลักเลยปล่อยเป็นเวลา กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ขนาดอย่างนี้แล้วนะถ้าเผลอก็ยังมาล่ออยู่ (สงสัยโรคจิตหรือเปล่าชอบแย่งหมาคนอื่น)
ส่วนเจ้าหมาตัวเดิมหลังจากดัดนิสัยอยู่นานตอนนี้เริ่มรู้จักบ้าน รู้จักนาย และอยู่บ้านมากขึ้นแล้วผมเลยปล่อยอิสระ ตอนเช้าผมตื่นตี 5 กว่าๆ เพื่อมาปล่อยเจ้าบางแก้วมันก็จะมารอที่หน้าประตู ดีใจนะที่เห็มันตื่นเต้นดีใจที่เห็นเรา พอปล่อยเจ้าบางแก้วเสร็จก็ให้เล่นด้วยกันซักชั่วโมงก็จับเจ้าบางแก้วใส่กรงให้อาหารทั้งคู่แล้วไปทำงาน กลางวันแม่จะเป็นคนปล่อยเจ้าบางแก้วให้ทำธุระ ส่วนตอนเย็นผมจะกลับมาจัดการเอง ชื่นใจนะเวลากลับมาบ้านแล้วรู้ว่ามันดีใจที่เห็น เจ้าบางแก้วมันจะดีใจที่เห็นคนในบ้านผมหากใครหายไปนานๆ แต่สำหรับผมจะพิเศษกว่าคนอื่นเพราะอาการมันตื่นเต้นมากทั้งกระโดดโลดเต้นโถมเข้าหาพัลวันอยู่กับตัวผม จนตอนนี้ผมเริ่มหลงเสน่ห์บางแก้วเข้าแล้ว  หลายท่านที่เลี้ยงบางแก้วท่านเคยรู้สึกบ้างไหมว่าถนนที่ท่านสัญจรอยู่ทุกวันทำไมตอนนี้มันยาวเหลือเกิน